Miłość jest to piękne uczucie, powszechnie znane. Prędzej czy później dosięga każdego. To właśnie tego zjawiska dotyczył spektakl, który wraz z opiekunami ze szkoły mieliśmy okazję obejrzeć. Występ ten nosi tytuł: „Adam i Ewa, czyli miłość w literaturze”. Spektakl ten opowiada o mężczyźnie, który chce skoczyć z mostu. Przed tym nieuważnym krokiem ratuje go przypadkowa przechodnia. Kobieta zagaduje go i podstępnie zawiązuje mu rękę w jej chustę, aby się uwolnić, muszą zejść z mostu. Gdy to robią, kobieta nakłania go do zwierzeń. Okazuje się, że mężczyzna załamał się po nieudanej karierze pisarza, gdyż napisał scenariusz komedii, która w ogóle nie była śmieszna. Kobieta próbuje go pocieszyć.      Podczas całego spektaklu są obecne trzy plany. Pierwszy kobieta i mężczyzna, gdy rozmawiają. Drugi to sceny ze scenariusza głównego bohatera, w którym to możemy być świadkami, jak miłość Adama i Ewy pierwszej pary ludzkiej się rozwija od zainteresowania i wspólnej fascynacji, aż do głębokiej miłości. Trzeci natomiast to sceny, kiedy aktorzy recytują miłosne fragmenty ze znanych utworów np.: „ Romeo i Julia”, „Laura i Filon”, „Rozmowa liryczna”.

      Reżyser tego spektaklu przez złączenie niejako dwóch światów(współczesności i czasów pierwszej pary ludzkiej) chciał pokazać, że miłość nie wybiera czasu, ani miejsca i że zawsze jest wyjątkowa i piękna. Przedstawienie to było pełne nieoczekiwanych zwrotów akcji, przesyconych błyskotliwymi dialogami i ciepłym humorem.  

                                                Dla warsztatów dziennikarskich:

                                                                             Marta Przygodzka